कितीही केला यत्न तरी
सल काही निघत नाही
रंग गेला उडून तरी
पीळ काही सुटत नाही
सूर सगळे लागले तरी
बेसूरी आतली जात नाही
माझ्या असूरी भावांची
सुरसूरी जात नाही
निवांत शांत जंगलात
वणवा कुणी पेटवल्यावर
जंगल बेचिराख झालं तरी
जमिनीची धुमस जात नाही
आलं मळभ निघून गेलं
आकाश मोकळं स्वच्छ झालं
एक इवला मेघ मात्र
पाठ नभाची सोडत नाही
एकदा आलेला राग
पूर्ण कधी शमत नाही
कितीही केला यत्न तरी
सल काही निघत नाही
Thursday, January 8, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Chaos (calamity ?) Of Govt’s Making and What Now? ————————————————————————— Whether PM delayed the lockdown for politics in MP or not ...
-
'Respect begets respect'. I experienced this during marathon training in a very different way. During training, my body and my mi...
-
Chaos (calamity ?) Of Govt’s Making and What Now? ————————————————————————— Whether PM delayed the lockdown for politics in MP or not ...
-
सकाळी प्रभात रस्त्यावरून जाताना अचानक लक्षात आल की त्या नेहमिच्या हिरव्या कोपऱ्यावर एक बंगला आहे. आज तिथली हिरवाई पूर्ण छाटूण टाकली होती. स...
1 comment:
मेघ जांभळा एकला राहे नभाच्या कडेला
त्याचे रह्स्य कोणाला कधी कळणार नाही..
Post a Comment